De Nachtwacht van Rembrandt betovert en intrigeert zijn publiek al bijna 400 jaar. Een onbetwist meesterwerk van een van de grootste schilders aller tijden. Journalist Coen Verbraak gaat in gesprek met de belangrijkste personages van het beroemde schilderij. Wie zijn die mensen op dat imposante doek? De kapitein, de luitenant, de vaandeldrager, de tamboer, het gouden meisje: ze komen allemaal bij hem aan tafel. Dat een van de twee mannen gekleed is als een 17de-eeuwer is wel apart. Hun uitdossingen steken vreemd af bij de eigentijdse Verbraak. Toch went het snel als de gesprekken op gang komen. Die zijn naturel, bedachtzaam met kleine haperingen soms een stameling. Het is alsof de mannen van de schutterij hun antwoorden ter plekke verzinnen. En dat klopt. De gesprekken zijn geïmproviseerd, de dialogen zijn het resultaat van knap acteer- en regisseurwerk. De spontaniteit is niet gespeeld. Het is spannend om je als kijker hiervan bewust te zijn. Zeker als de vragen van Verbraak uitdagend zijn en de ondervraagde overvallen lijkt te zijn en naar een houding zoekt. Rembrandt vertelt over zijn leven en de omstandigheden waaronder zijn belangrijkste werk is ontstaan. Ramsey Nasr zet, onder regie van Theu Boerman een van zichzelf verzekerde, ijdele en soms irritante Rembrandt neer. In tegenstelling tot zijn jonggestorven grote liefde Saskia. Anna Raadsveld laat een tragische maar niet geknakte vrouw zien. Het verdriet van het echtpaar over hun vroeg overleden kinderen komt aan bod maar ook hun liefde.