De epische queeste van The Big Lebowski wordt in gang gezet doordat een Chinese gangster op het tapijt van Jeff Lebowski pist en hij een nieuw kleed wil. Niet het meest verheven doel wellicht, maar een waar we ons allemaal in zullen kunnen vinden. En dat geldt eigenlijk voor alles aan de film. Jeff Lebowski is een luie, stonede bowler van een jaar of vijftig die eigenlijk niets liever wil dan met rust worden gelaten, maar onbedoeld in een duistere wereld van corruptie, afpersing en avant-garde kunstenaars verzeild raakt. Hij krijgt knaagdieren in zijn badkuip, droomt over bowlende Vikingen en perst een jochie van tien af. De film is eigenlijk nog het beste te omschrijven als een film noir, met zulke absurde personages dat het grappig wordt. Maar dat doet tekort aan het vernuft waarmee de film in elkaar is gezet en een van de pleziertjes van de film is het ontdekken van de eindeloze grapjes bij elke nieuwe bezichtiging weer. The Big Lebowski is een tijdloze hommage aan de losers, de luilakken en de lamzakken van deze wereld, en het feit dat de film zo hoog in deze top 10 staat bewijst maar weer eens dat die mensen een stuk meer te zeggen hebben dan de harde werkers toe willen geven.