Speciaal voor Pasen importeert Filmhuis De Spiegel een film rondom het leven van Maria Magdalena. Er zijn door de jaren heen heel veel speelfilms gemaakt over het leven van Jezus Christus, maar nauwelijks tot geen films gemaakt over Maria Magdalena. Het Franse Magdala is daar een unieke uitzondering op. De film zal nu voor het eerst in Nederland te zien zijn.

Sinds de dood van Jezus Christus heeft Maria Magdalena zich teruggetrokken uit de wereld. Ze leeft in ballingschap en haar haar is wit geworden. Ze eet bessen, drinkt regenwater en slaapt tussen de bomen. Alleen in het hart van het bos herinnert ze zich haar verloren liefde. Ze zoekt naar een manier om hem terug te vinden.

Regisseur Damien Manivel bestudeert Magdalena in het moment, of het nu gaat om de delicate manier waarop ze een braam uit een struik haalt, herhaaldelijk kleine kruisjes maakt van bladeren en gras, of hoe ze haar blaas ledigt terwijl ze een boom vasthoudt ter ondersteuning.

De sfeer van melancholie wordt versterkt door de herfstachtige setting en twee klassieke muziekstukken. De ene is van Franz Schubert, waarvan de tekst spreekt over een ouder wordende ziel. De andere een weemoedige compositie van Henry Purcell, die spreekt over een soort paradoxale troost in eenzaamheid.

De stille contemplatie van Magdala over de laatste dagen van Maria Magdalena is zowel gebaseerd op de verbeelding van de kijker als op wat hij of zij op het scherm ziet. Damien Manivel mag ons dan laten zien wat Magdalena doet, maar wij zijn het die de gedachten leveren die in haar hoofd spelen. Wat ons betreft een bijzondere film.

Bijzonderheden
Magdala is Armeens gesproken met Engelse ondertiteling.