Matthias, (Albrecht Schuch) een knappe, zachtaardige man werkt voor My Companion, een bureau waar je hem kunt inhuren als professioneel gezelschap om sociale situaties net iets minder gênant te maken – althans, dat is de bedoeling.
Of het nu gaat om een zorgzame zoon, een oefenpartner om mee te ruziën, als pilotenpapa of zelfs als relatietherapeut. Matthias is in staat om zich als een kameleon voor te doen als elke gewenste persoon.
Wat begint als een onschuldig spel van zelfbedrog, mondt uit in een vlijmscherpe satire over identiteit, schijn en maatschappelijke verwachtingen. Hoe beter hij inspeelt op de verwachtingen van anderen, hoe verder hij verwijderd raakt van zichzelf.
Achter zijn zorgvuldig georkestreerde leven groeit een leegte die steeds moeilijker te negeren is. Een identiteitscrisis dringt zich onvermijdelijk op.

Thuis bij zijn vriendin Sophia (Julia Franz Richter) weet hij amper wie hij zelf is. Houdt hij van rode wijn, of van witte? Is zijn pas aangeschafte kunstwerk fantastisch of waardeloos? Hij toont nauwelijks emoties; dan kunnen het nooit de verkeerde zijn. Zijn vriendin is zijn getwijfel zat en vertrekt.

In zijn zwart komische speelfilmdebuut met absurdistische trekjes onderzoekt Bernhard Wenger op pijnlijke en geestige wijze wat er gebeurt als je je volledig vormt naar de wensen van anderen. Peacock is een absurdistische, confronterende film over het verliezen van jezelf in een wereld die voortdurend iets van je verlangt.